Αγ.Δομέτιος-Επέτειος έναρξης του Απελευθερωτικού αγώνα Κυπρίων

Φίλες και φίλοι

Μόλις πριν λίγες μέρες γιορτάσαμε στην Ελλάδα την επέτειο της έναρξης εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής, την έναρξη της επανάστασης της 25ης Μαρτίου 1821. Αντιλαμβάνεστε όλοι σήμερα νομίζω τη συγκίνησή και τα συναισθήματά μας για τη συμμετοχή μας στο δικό σας εορτασμό, στην επέτειο της έναρξης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του Κυπριακού λαού εναντίον της Βρετανικής κατοχής το 1955.

Το απελευθερωτικό κίνημα του Κυπριακού λαού αποτέλεσε έναν από τους πιο ισχυρούς κρίκους στην αλυσίδα των μεγάλων αγώνων των λαών όχι μόνο της Μεσογείου αλλά ολόκληρης της γης . Ο αγώνας αυτός ήταν ένας αγώνας αδυσώπητος, σκληρός και αιματηρός αφού η Κύπρος μέτρησε πολλούς νεκρούς και άφαντο πόνο στη μεγάλη μάχη για την εθνική της ανεξαρτησία, την απαλλαγή της από τη Βρετανική κυριαρχία.

Το συναπάντημα του Κυπριακού ελληνισμού με την ιστορία και την τελική δικαίωση φαίνεται να μην έχει τελειωμό. Συνεχίζεται μέσα στο χρόνο αέναα . Το κουβάρι της μοίρας του νησιού ξετυλίγεται και μαζί του ξετυλίγονται νέοι αγώνες, νέες προσδοκίες

Είναι φαίνεται ένα τραγικό παιγνίδι της ιστορίας αυτό που τόσα χρόνια, αιώνες τώρα, συμβαίνει στο πολύπαθο νησί. Ο Κυπριακός λαός, η Κύπρος, είναι μόνιμα στο πεδίο της μάχης, είναι μόνιμα στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων για να απαιτήσει και να αγωνιστεί για το αυτονόητο. Το δικαίωμα δηλαδή της αυθύπαρξής της ως αδιαίρετης ιστορικής και κοινωνικής οντότητας.

Από τις μέρες του λαϊκού ξεσηκωμού μέχρι σήμερα ο Κυπριακός λαός συνεχίζει να μάχεται τους παραχαράκτες της ιστορίας, συνεχίζει να διατρανώνει στα πέρατα της γης τα δίκαιά του. Το χρυσοπράσινο φύλλο, όπως αποκαλεί το νησί ο ποιητής, συνεχίζει το μακρύ ταξίδι μέσα στο χρόνο, ενώ οι σύγχρονοι Λαιστρυγόνες προσπαθούν να το στείλουν στο βυθό της ιστορικής και εθνικής αφάνειας. Μάταια όμως. Η Ιθάκη του Κυπριακού λαού είναι μπροστά. Το ιδανικό της εθνικής ανεξαρτησίας , της τελικής δικαίωσης, είναι μπροστά. Και η Κύπρος ξέρει να μάχεται. Όπως τότε έτσι και τώρα. Άλλωστε εμείς οι έλληνες το γνωρίζουμε. Όσο και αν κατά καιρούς εμφανίζουμε απώλεια ιστορικής μνήμης , όσο και αν συχνά η σκέψη δίνει τη θέση της στη λήθη, αυτό το γνωρίζουμε. Περάσαμε, περνάμε και θα περνάμε πάντοτε δια πυρός και σιδήρου για να σταθούμε στα πόδια μας.

Είναι άραγε το πεπρωμένο μας; Είναι το εθνικό μας κληροδότημα μέσα στους αιώνες; Είναι ο δικός μας τρόπος να γράφουμε την ιστορία μας; Ποιος ξέρει. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι παλεύουμε μια ζωή με τα θηρία όχι για να τα σκοτώσουμε αλλά για να τα ημερώσουμε με την πιο βαριά κληρονομιά που δέχτηκε ποτέ έθνος πάνω στη γη. Τον προγονικό μας πολιτισμό.

Παρά το γεγονός ότι η αδικία και η παραβίαση του αυτονόητου συνεχίζονται, η Κύπρος προχωρά με τους δικούς της ρυθμούς, βάζει τις δικές της παρακαταθήκες στον πολιτισμό, στην οικονομική και κοινωνική ζωή της Μεσογείου και της Ευρώπης. Παρά τα προβλήματα, παρά τις αντιξοότητες και τις αμφισβητήσεις, ο Κυπριακός λαός γράφει το δικό του μέλλον πάνω στο χάρτη της ιστορίας με μελάνι ακριβό και ανεξίτηλο προκαλώντας το θαυμασμό της παγκόσμιας κοινότητας.
Εμείς οι έλληνες νιώθουμε περήφανοι για το νησί. Δακρύζουμε αλλά και οργιζόμαστε μπροστά στο δράμα και το άδικο. Την ίδια όμως στιγμή εκφράζουμε και μεταδίδουμε το θαυμασμό μας για τη σημερινή Κύπρο.

Φίλες και φίλοι
Μια μεγάλη γειτονιά της Ελλάδας, η πόλη μας, ο Κορυδαλλός διατηρεί εδώ και χρόνια αληθινούς και ακατάλυτους δεσμούς φιλίας με το Δήμο του Αγίου Δομετίου. Από τον Άγιο Δομέτιο περνά η μαύρη γραμμή που χωρίζει την ανθρώπινη κοινότητα και προσπαθεί να κόψει στα δυο την κοινή ιστορία. Δεν μπορεί όμως να ξεχωρίσει ψυχές. Δεν μπορεί να καταργήσει τις μικρές και τις μεγάλες στιγμές μιας κοινής πορείας μέσα στους αιώνες. Αυτή η πραγματική φιλία, θέλουμε να πιστεύουμε, ότι ενισχύει τον αγώνα για μια Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη. Παράλληλα διατηρεί σε εμάς άσβεστη τη μνήμη για την τραγωδία του Κυπριακού ελληνισμού και τη διάθεση για στήριξη της κοινής εθνικής υπόθεσης.

Αγαπημένοι μας φίλοι

Εμείς είμαστε αισιόδοξοι, όχι μόνο γιατί έτσι πρέπει αλλά γιατί πιστεύουμε στον Κυπριακό λαό και τους αγώνες του. Είναι λαός που μάχεται και δεν ξεχνά. Κανείς μας δεν ξεχνά. Και αν υπάρχουν κάποιοι επιλήσμονες που κρατούν κατά καιρούς το ίσο στους μεγάλους και ισχυρούς της γης και αγνοούν τα δίκαια της Κύπρου, όλοι εμείς που ζητάμε τη δικαίωση θα τους ακυρώσουμε με την ενότητα και τους κοινούς αγώνες μας.

Θέλουμε να ενώσουμε τη φωνή μας με τη δική σας. Θέλουμε να φωνάξουμε στα πέρατα της γης. Η Κύπρος της Μεσογείου, η Κύπρος της Ευρώπης, η Κύπρος του κόσμου , είναι λαός, είναι πολιτισμός, είναι όμως και χώρα σε κατοχή. Αυτή η μεγάλη παγκόσμια αδικία πρέπει να σταματήσει. Πιστεύουμε στην ανεξάρτητη, ελεύθερη Κυπριακή δημοκρατία. Αγωνιζόμαστε. Και ο αγώνας αυτός θα έχει διάρκεια και πάθος. Όπως οι αγώνες των ηρώων της Κύπρου μέσα στην τόσο πλούσια ιστορία του νησιού. Επιτέλους αυτό το νησί , αυτός ο λαός, έχει δικαίωμα στη ζωή, έχει δικαίωμα να χαράξει το πεπρωμένο του. Και θα το πετύχει είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν οι παγκόσμιοι χωροφύλακες και οι τοποτηρητές τους.
Μεταφέρω τον πιο θερμό χαιρετισμό του κατοίκων της πόλης του Κορυδαλλού και εύχομαι ολόψυχα στην επόμενη επίσκεψή μας στο νησί να γιορτάζουμε μαζί τη νέα δικαίωση του Κυπριακού λαού και του Ελληνισμού.